Bir Şehir, Bir Kış Akşamı ve İçimde Kalan Sorular
Değerli Buru okurları, bu makalemizde “Vajina için hangi iç çamaşırı” konusunda bilmeniz gereken her şeyi derledik.
Kayseri’nin soğuğu bazen sadece havaya işlemez, insanın içine de işler. O gün de öyle bir gündü. Pencerenin kenarına oturmuş, dışarıda ince ince yağan karı izliyordum. Elimde eski bir defter vardı; sayfaları karalanmış, kenarları kıvrılmış. Yazmak bana hep iyi gelirdi ama o gün kelimeler bile ağırdı.
25 yaşındayım. Kayseri’de yaşıyorum. Dışarıdan bakıldığında sıradan bir hayatım var gibi görünüyor: iş, ev, birkaç arkadaş, arada bir kahve. Ama içimde sürekli konuşan, susmak bilmeyen bir taraf var. Bazen en basit şeyler bile kafamı kurcalıyor. O gün de aklımda tek bir şey dönüp duruyordu: “Vajina için hangi iç çamaşırı daha doğru?”
Bu soru ilk bakışta çok basit görünebilir. Ama benim için değildi. Çünkü bedenimle kurduğum ilişki hiç kolay olmamıştı. Kendimi tanıma sürecim bazen bir kitap okumak gibi değil, sanki karanlıkta el yordamıyla yürümek gibiydi.
Market Rafında Başlayan Sessiz Kafa Karışıklığı
Her şey bir iç çamaşırı reyonunda başladı. Aslında sadece birkaç parça almak için markete girmiştim. Ama rafların arasında yürürken gözüm farklı kumaşlara takıldı. Dantel olanlar, sentetik parlak kumaşlar, pamuklu sade modeller…
O an içimde garip bir huzursuzluk başladı. Sanki sadece bir kıyafet seçmiyordum. Sanki bedenime nasıl davranacağımı seçiyordum.
Bir yandan “önemli değil, ne alsan olur” diyen bir ses vardı içimde. Diğer yandan ise daha dikkatli, daha bilinçli olmam gerektiğini söyleyen başka bir ses.
O an düşündüm: Vajina için hangi iç çamaşırı gerçekten daha sağlıklı? Sadece estetik mi önemliydi, yoksa görünmeyen bir denge mi vardı?
Elimde iki farklı parça arasında kaldım. Biri çok şık ama sentetikti, diğeri sade ama pamuktu. Rafın önünde öylece dururken içimde küçük bir hayal kırıklığı büyüdü. Neden bu kadar basit bir şey bile bu kadar karmaşık geliyordu bana?
Annemi Hatırladığım An
O an aklıma annem geldi. Küçükken çamaşır seçimlerimi o yapardı. “Pamuklu olsun, terletmesin” derdi hep. O zamanlar bu cümle bana sadece bir alışkanlık gibi gelirdi. Şimdi ise anlamı çok daha büyüktü.
Belki de bazı cevaplar yıllar önce verilmişti ama ben ancak şimdi soruyordum.
Ama yine de içimde bir şey eksikti. Sanki bu konu sadece “pamuk mu sentetik mi” meselesi değildi. Daha derin bir şey vardı: bedenimi gerçekten ne kadar tanıyordum?
Arkadaş Sohbeti ve Utangaç Gerçekler
O hafta sonu bir arkadaşımla kahve içmeye gittik. O her zaman daha rahattı, daha açık konuşurdu. Ben ise çoğu zaman konuları dolandırarak anlatırdım.
Bir ara laf döndü dolaştı, ben istemsizce iç çamaşırı konusunu açtım. Önce biraz güldü, sonra ciddileşti.
“Pamuklu olanlar en rahatı,” dedi. “Ama sadece kumaş değil, rahat hissetmek de önemli.”
Bu cümle bende bir şeyleri yerinden oynattı.
Rahat hissetmek…
Ben gerçekten ne zaman rahat hissediyordum? Sadece fiziksel olarak değil, zihinsel olarak da.
O an fark ettim ki benim sorum sadece teknik bir soru değildi. “Vajina için hangi iç çamaşırı?” sorusu aslında “kendime nasıl davranmalıyım?” sorusuna dönüşmüştü.
Utanç ile Merak Arasında
Böyle konuları konuşurken içimde hep bir çekingenlik olurdu. Sanki bazı şeyler konuşulmamalıydı. Ama aynı zamanda merakım çok güçlüydü.
İnternette araştırma yaparken bile garip bir his gelirdi. Bir yandan öğrenmek isterdim, bir yandan da sanki yanlış bir şey yapıyormuşum gibi hissederdim.
Ama zamanla şunu fark ettim: bedenimi anlamaya çalışmak utanılacak bir şey değildi. Aksine, eksik kaldığım bir alanı tamamlamaya çalışıyordum.
Gece, Defter ve İçimdeki Konuşma
Bunu da Okuyun: İslam Üniversitesi hangi ülkelerde var ?
O gece eve döndüğümde defterimi açtım. Dışarıda kar hâlâ yağıyordu. Lambanın sarı ışığı sayfanın üzerine düşüyordu.
Yazmaya başladım:
“Bugün kendime bir soru sordum. Basit gibi görünen ama içimde büyüyen bir soru…”
Kalem elimde ağırlaştı. Çünkü fark ettim ki bu sadece iç çamaşırıyla ilgili değildi. Bu, kendime ne kadar özen gösterdiğimle ilgiliydi.
Pamuklu kumaşın nefes aldırdığını biliyordum. Sentetik kumaşların bazen tahriş edici olabileceğini de duymuştum. Ama mesele sadece bilgi değildi. Mesele bunu hayatıma nasıl uyguladığım, kendime ne kadar dikkat ettiğimdi.
O an içimde küçük bir umut hissettim. Belki de doğru seçimler, büyük değişimlerden değil, küçük farkındalıklardan başlıyordu.
Bir Cümleyle Gelen Farkındalık
Defterime tek bir cümle yazdım:
“Kendime iyi davranmak, en basit seçimlerden başlar.”
O cümleyi yazarken içimdeki karmaşa biraz azaldı. Hayal kırıklığım tamamen geçmedi ama yerini yavaş bir kabulleniş aldı.
Sabah ve Yeni Bir Bakış
Ertesi sabah uyandığımda her şey aynıydı ama ben biraz farklıydım. Aynaya baktım ve kendime uzun süre baktım.
Küçük seçimlerin aslında büyük bir anlam taşıdığını düşündüm. Özellikle bedenle ilgili seçimlerin.
“Vajina için hangi iç çamaşırı?” sorusu artık bana sadece bir soru gibi gelmiyordu. Daha çok bir farkındalık kapısıydı. Kendimi dinlemeyi öğrenmenin bir yolu.
Basitlikte Gizli Olan
O gün dışarı çıkarken çekmecemi açtım. Pamuklu, sade bir iç çamaşırı seçtim. Hiçbir özel yanı yoktu belki ama içimde garip bir sakinlik vardı.
Sanki ilk kez kendime küçük ama doğru bir iyilik yapıyordum.
Ve o an şunu hissettim: bazen en doğru cevaplar, en gösterişsiz olanlardı.
Buru sayfamızı ziyaret ettiğiniz için teşekkürler. “Vajina için hangi iç çamaşırı” hakkındaki düşüncelerinizi bizimle paylaşın!
İçimde Kalan Uzun Bir Sessizlik
Günler geçti. Hayat aynı hızında akmaya devam etti. Ama benim içimde bir şey değişmişti.
Artık bazı sorulara utanarak değil, daha sakin bir merakla yaklaşıyordum. Bedenimi anlamak, onu yargılamak değil, onunla uyum içinde olmak gibi geliyordu.
Bazen hâlâ kararsız kaldığım anlar oluyordu. Ama artık o kararsızlık beni korkutmuyordu.
Çünkü öğrendiğim şey şuydu: Kendime dair sorular sormak, beni zayıflatmıyordu. Aksine, güçlendiriyordu.
Sonunda Anladığım Şey
Belki de mesele hiç düşündüğüm kadar karmaşık değildi.
Belki de “Vajina için hangi iç çamaşırı?” sorusunun cevabı sadece kumaşta değil, kendime nasıl davrandığımdaydı.
Pamuklu bir kumaş, sadece bir tercih değil; bazen bir özen biçimiydi.
Ve ben o özeni öğrenmeye yeni başlamıştım.