Neden kefen ile gömülür ?

Neden Kefen ile Gömülür? Bir Veda Hikâyesi

Hayat, bir yolculuktur. Hepimiz bu yolculukta farklı izler bırakırız, ama bir gün o izleri bıraktığımız yerden ayrılmamız gerektiğinde, geriye ne kalır? Geride kalanlar, bir insanın yolculuğunun son durağında en basit ve anlamlı şekilde kendini gösterir: Kefen. Bugün, bir kefenin sadece bir örtü değil, bir anlam taşıyan, bir veda şekli olduğunu keşfetmeye başlayacağız. Ve bu keşif, iki insanın, farklı bakış açılarıyla ölüme ve hayata nasıl yaklaştığını anlatacak.

Bu hikâye, sevgi, kayıp ve anlam arayışının birleşimidir. Duygularla yoğrulmuş bir yolculuktur.

Bir Sabaha Başlamak, Bir Veda İçin

Gün henüz doğmamıştı. Melis, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte uyanmıştı. Gözü, odadaki eski sandıkta duruyordu. İçinde bir kefen vardı. Babası uzun zaman önce vefat etmişti, ama onun hatırası hâlâ her yerdeydi. O kefeni, yıllar önce babası için almışlardı. Yıllar sonra, şimdi kendi iç yolculuğuna başlamaya hazır hissediyordu. Fakat bu kefen, onun için yalnızca bir örtüden fazlasıydı.

Ertesi sabah, Melis’in yanına Ender geldi. Ender, iş hayatında her şeyin bir çözümü olduğuna inanan, pragmatik bir insandı. Bu sabah da, Melis’in zihnindeki soruları çözmeye çalışıyordu. “Kefen nedir, Melis? Neden insan bir örtüyle gömülür?”

Melis gülümsedi, ama gözlerinde bir derinlik vardı. “Ender, bazen sadece çözüm değil, anlam ararız.”

Kefenin Derin Anlamı

Ender, çözüm odaklı bir insan olarak, her şeyin bir nedeni ve amacı olması gerektiğine inanıyordu. “Ama kefen nedir ki? İyi bir kumaş, işlevsel bir örtü…”

Melis, Ender’in söylediklerine kısa bir süre sessiz kaldı. Sonra şöyle dedi: “Evet, kefen aslında bir örtü. Ama bizim için sadece bir örtü değil. O, bir insanın yolculuğa çıktığını simgeler. Çünkü kefen, bu dünyadaki son yolculukta bizi tüm bedensel kimliklerimizden arındıran bir semboldür. Biz, ‘Ben’ dediğimizde, hep etiketlerle, şekillerle tanımlarız kendimizi. Ama ölümde, tüm bu etiketler yok olur. Kefen, bir tür arınmadır. Bir insanın ruhunun, bu dünyadan başka bir boyuta geçişinin sembolüdür.”

Ender bu cevaba biraz şaşırmıştı. “Bunu hiç düşünmemiştim. Yani, aslında kefen, bir veda değil, bir geçiş ritüeli mi oluyor?”

Melis başını sallayarak, derin bir nefes aldı. “Evet, tam olarak. Çünkü kefen ile gömülmek, ölümün ne kadar kutsal bir an olduğunu hatırlatır. Herkesin sonunda bu geçişi yapması gerektiği gibi, kefen de bu geçişi kutsallaştırır.”

Kefenin Duygusal ve Stratejik Anlamı

Kefen, sadece bir örtü değil, aynı zamanda bir insanın en içsel halini simgeler. Arka planda ise, birçok kültürel ve dini öğreti kefenin, ölümün sonsuzluğa bir hazırlık olduğunu belirtir. Bazı insanlar için bu, ölümü soğukkanlı bir şekilde kabullenmek anlamına gelir. Diğerleri içinse, kefen bir tür sembolik bağış ve arınma anlamına gelir.

Ender, çözüm odaklı bir insan olarak, bu tür ritüellerin mantıklı bir temele dayanıp dayanmadığını sormadan edemedi. “Peki, biz neden bedenlerimizi kefenle sarıyoruz? Beden geçici ama ruh sonsuz değil mi?”

Melis, bir süre sessizce düşündü. “Çünkü, Ender, bu geçişi en saf haliyle kabul edebilmek için bedenin de bir saygıya ihtiyacı vardır. Beden ve ruh birbirine bağlıdır. Bedenin bir kefenle sarılması, bu son yolculuğun sadece bir ‘bitiş’ olmadığını, aynı zamanda yeni bir ‘başlangıç’ olduğunu hatırlatır.”

Sonuç: Veda, Arınma ve Anlam

Melis ve Ender, Zincirlikuyu Mezarlığı’nda birkaç adım attılar. Birisi, çözüm odaklı ve stratejik bir bakış açısıyla dünya üzerine düşünüyordu. Diğeri, derin bir empatiyle, hislerini ve ruhunu ön planda tutuyordu. Ama ikisi de bir gerçeği fark etmişti: Kefen, ölümün bir parçasıydı, ama ölümün ötesinde bir anlam taşıyordu. O, bedeni ve ruhu birbirinden ayıran, bir insanın bu dünyadan ayrılmasını zarifçe simgeleyen bir öğeydi.

Her yolculuk, bir veda ve bir başlangıçtır. Öyleyse kefen, sadece bir örtü değil, bir anlam taşır. Bir yolculuğun kutsal bir ritüeli, bir hayatın saygıyla uğurlanmasıdır. Çünkü bazen, en derin anlamları sadece duygularla hissedebiliriz, onları sadece düşünmekle değil.

Ve son olarak, Melis’in Ender’e söylediği gibi: “Bazı sorulara sadece cevaplar yeterli olmaz. Bazen duygularla ulaşılır. Ve kefen de, bu duyguların bir parçasıdır.”